Over hoe het begon

Achtergrondverhaal


Het was de lasagnesaus, daar begon het.

Het was jaren geleden, ik vermoed in 2004. Gedachteloos schut ik het zakje lasagnesaus. Of eigenlijk, de saus in wording. In de maatbeker schenk ik water en melk, en voeg dan de roze poederige inhoud van het zakje toe. Met een garde roer ik het even goed door zodat er geen klontjes ontstaan. Dit mengsel doe ik in de braadpan, waar de rul gebakken gehakt en gesneden groenten al op hem wachten. En daar is het dan, zo ineens ontstaat er een rode saus die verdacht veel op lasagnesaus lijkt.

Ik richt me op, kijk in de pan alsof ik net wakker wordt en vraag me af waar de tomaten eigenlijk zijn. Ik heb ze niet gesneden, laat staan dat ze nu in de saus zitten. Ik voel aan mijn hoofd alsof ik ‘m net gestoten heb. Dit is toch ietwat pijnlijk. Maar ik ben vooral verbaasd: hoe kwam dit zover? Waarom eet ik iets waarvan niet direct af te leiden is wat het is?

En zo overmeesterde mijn nieuwsgierigheid mij: dit moet ik uitzoeken. De vraag ‘waarom eet ik dit?’ was vrij simpel te beantwoorden. Ik wist niet beter, en het smaakt best lekker. Al slaat, wat betreft dat laatste, de twijfel wel meteen toe. Zo lekker als ik dat in dat fijne Italiaanse restaurantje at, is het zeker niet. En Italianen hebben net zo goed niet alle tijd van de wereld en toch weten ze heerlijke saus te maken. Kortom, dacht ik met eigenzinnigheid, dat kan ik ook.

En zo begon het, mijn culinaire avontuur. Van alles ging ik bereiden, vanaf het begin, aan de hand van recepten en stapels kookboeken. In korte tijd maakte ik pannen vol tomatensaus die ik deels invroor voor een volgende keer. En toen was het hek van de dam: zonder zakjes en mét een arsenaal aan basisingrediënten in mijn keukenkastjes kookte ik, en kookte ik, en kookte ik.

Anno 2021 heb ik veel voorraad -gelukkig hebben we een kelder- van noten, zaden, (tarwe-, patent-, amandel-, enz.-)meel, pasta’s, rijst, diverse azijn, allerlei kruiden en natuurlijk altijd boter, eieren en room. Ik maak sauzen in en jam, groenten op zoetzuur en fruit op siroop, pesto en bouillon liggen in de vriezer en vinaigrette staat klaar om direct over de salade te doen.

Waar we elke dag maar zin in hebben om te eten, ik kan het maken: soepen, sauzen, ovenschotels, stoofgerechten, simpel pastaatje, hartige quiche, groentegerechten gekookt, gestoomd of gegrild, brood en zoete baksels. Ik kijk in mijn voorraad, koop wat verse producten of loop de tuin in om te oogsten en maak dan de lekkerste maaltijden. Dit is een culinair avontuur zonder einde.


Laat dit je aanmoediging zijn! Kook en leer het jezelf aan om met wat basisingrediënten, kruiden en groenten lekker te koken. Dan is het elke dag feest.


Van de grote stapel kookboeken zijn er een paar overgebleven die ik graag gebruik:

> Kookbijbel, Niki Segnit. Ze leert je de basis koken, de logica van opbouw in recepten te ontdekken en daarna kan je intuïtief koken. Zo verging het mij en dus de absolute aanrader voor als je ‘echt’ wilt leren koken.

> De zilveren lepel, dé Italiaanse kookbijbel. Alle en dan ook echt alle gerechten uit Italië vind je hierin, en allemaal even smakelijk.

> Groot Indonesisch kookboek, Beb Vuyk. Het komt uit in de jaren 60, dit kookboek voor Nederlanders die Indonesisch wilden gaan koken (en nog best grappig ook). Veel gerechten zijn gemakkelijk te bereiden en de ingrediënten volop te vinden.

> Ik ben fan van Jamie Oliver. In een handomdraai telkens weer wat lekkers op tafel, vers bereid en goeie smaakcombinaties. Als ik even zonder inspiratie ben, vind ik bij hem altijd iets om te maken.

> En dat geldt ook voor Yvette van Boven. Veel basisrecepten staan in Home Made (naast gerechten ook sauzen, rubs, kaas maken. Hartstikke leuk). En haar nieuwste aanwinst, van Boven in het wild, is werkelijk een prachtig boek en fantastisch om uit te koken. Over culinaire avonturen gesproken… Mocht je geen boek willen kopen, kijk dan haar tv-programma’s terug, ook dan leer je al veel (en het is vermakelijk).

> De websites culy.nl en deliciousmagazine.nl bezoek ik wel eens om wat nieuws te vinden wat ik niet ken of vind ik juist een klassieker.

> Voor de filmliefhebber en culinaire kookster in spé is Julia & Julia heerlijk om naar te kijken :-). De film is naar het kookboek van Julia Child, de Frans klassieke keuken.